همــــــه انســـــانهـــامیمیـــــرند....؛                                                                                                                    

ولی شهیدان این سرنوشت همگانی رابه بهترین وجه سپری کردند.

وقتی قرار است اینجا برای انسان نماند،چه بهتر این رفتن در راه خدا انجام گیرد.

                                                             " امــــام خامنـــــــه ای "

31 شهريور که جنگ شروع شد،با همسرش به طرف جنوب راه افتاد.

 توي جبهه هاي جنوب هم با همان باقي مانده اندک گروهش شاخص بود.
روز تاسوعاي سال 1359 تصميم گرفته شد تا عملياتي براي روز عاشورا تدارک ديده شود.

قرار شد شهيد وصالي هم با نيروهايش از پادگان ابوذر به گيلان غرب برود.او به همراه علي قرباني که او هم از فرماندهان زبده جنگ بودو دوره هاي چريکي را در فلسطين ديده بود و چند نفر از کردها که به منطقه آشنا بودند، شبانه براي شناسايي، عازم منطقه شدند.
روي تنگه حاجيان، نزديکي هاي ظهر عاشورا، چند گلوله به سرو کتفش خورد و از بالاي تپه به زمين افتاد.

يکي از همرزمانش به نام «آقا شمس الله» سريع خودش را به او رساند.اصغر اسلحه اش را به او داد و گفت: «اسلحه ام را بگير تا به دست دشمن نيفتد. جنازه ام را هم با خود ببريد.»
همسرش که در بيمارستان همراهش بود، مي گفت که خواب ديده امانتي را مي خواستند از او پس بگيرند.

 مي گفت: اين خواب درست بالاي سر شهيد وصالي خاطرم آمد.گفته هاي خود وصالي را هم در مورد شکنجه هايي که در زندان شاه در ظهر عاشورا به او داده بودند به خاطرم آمد.

اصغر وصالي مي گفت: «وقتي آن روز بعد از شکنجه هاي ساواک به هوش آمدم، خدا مي داند چقدر اشک ريختم که چرا خداوند مرا لايق شهادت ندانسته است.»

و بعد...
تنها چهل روز از شهادت برادرش اسماعيل مي گذشت و حالا نوبت او شده بود.
پيکرش را در قطعه 24 بهشت زهراي تهران در کنار برادرش و در ميان يارانش يعني گروه دستمال سرخ ها به خاک سپردند.
(شهیداصغر وصالی)

آبها می جوشند وسازمی زنند،کبوتران ترانه شادی سرداده اند،

برگها برسر شاخه ها می رقصند،دلها غرق سرورند

وقلبها عجین شادی....

امروز روز آمدن زنی است به معنای واقعی انسان،

با تمام صفات پسندیده ی خداوندش...

               فرشتگان برای بدرقه زهرا به زمین آمده اند..

کوهها دست به آسمان برداشته اندوشکر گزار این نعمتند

                 ودریاها فرش زیر پای اوشده اند.

امروز میلادزهراست ، روز زن ،

روز مــــادر ...روز او که بهشت زیر پایش است...

امروز روز تولدپاره تن رسول خداست...

همسر علی...مرد مردستان عدالت...

امروز روز مادر است،مادر زینب(س) وحسین(ع)

ومــــــــادر همه آدمیــــــــان...

 " مــــــــادر جـــــان روزت مبـــــــــــارک "

ردّ پايى روى سنگر مانده است

آسمانى‏ها كمى آهسته تر

يك كبوتر، يك كبوتر مانده است...

داد مــــی زد؛

گریــه مــی کــرد؛

مـی گفت: مـی خواهـم صورت بـرادرم را ببـوسم...

اجــازه نمـی دادنـد.

یکــی گفت: خواهــر است مگــر چـه اشکالـی دارد؟ بگذاریــد بـرادرش را ببـوسد...

گفتنـد: اصـرار نکنیـد .....نمــی شود...

در مقابـل اصـرار زیـاد گفتنـد:

این شهیــد سر نـدارد.

نشانــی را از مــادر پـرسیدنــد

گفت: گلــزار شهــدا... قطعــه ی...

یادم افتـاد قطعــه همــان غـزل است اگـر سر نداشتــه باشـد...

عـاشقیـِّــه:

عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است / دادن سر نه عجب، داشتن سر عجب است...

منبع:آدامس شیک

در حال نوشتن این مطلب بودم که ناگهان! پیامکــی آمـد که نوشته بود:

{بانوی نور... شرمنده ایم که بهای حسینی شدن ما "بی حسین" شدن تو بود و

                                      شرمنده تر آنکه تو بی حسین شدی و ما حسینی نشدیم! .}

باتشکر از وبلاگ همرزمان:آدامس شیک وعلمدار

شهيد را در عاقبت انديشی وآينده نگری باکری می توان معنی کرد که گويی 

آينده را به وضوح حال ديده است و نسخه ای برای همرزمانش پيچيد که امروز همه در

 حيرت حقانيتش مانده اند... 

نام : مهدي

نام خانوادگی : باكري

تحصیلات : مهندسي مكانيك

ولادت : 1333 ه.ش در شهرستان مياندوآب

شهادت :  25/11/63 عمليات بدر

نحوه شهادت : براثر اصابت تير مستقيم مزدوران عراقي

مزار  : هنگامي كه پيكر مطهرش را از طريق آبهاي هورالعظيم انتقال مي‌دادند،

 قايق حامل پيكر وي، مورد هدف آرپي‌جي دشمن قرار گرفت و قطره ناب وجودش به

 دريا پيوست....

خدايا چگونه وصيت نامه بنويسم در حالي كه سراپا گناه و معصيت و نافرماني ام.

گرچه از رحمت و بخشش تو نااميد نيستم ولي ترسم از اين است كه نيامرزيده

از دنيا بروم. مي ترسم رفتنم خالص نباشد و پذيرفته درگاهت نشوم.

 يا رب العفو،خدايا نميرم در حالي از ما راضي نباشي.

اي واي كه سيه روز خواهم بود.

خدايا چقدر دوست داشتني و پرستيدني هستي! هيهات كه نفهميدم.

يا ابا عبدالله شفاعت! آه چقدر لذت بخش است انسان آماده باشد

براي ديدار ربش ، و چه كنم كه تهيدستم،خدايا تو قبولم كن..

آيا مي دانيد ازنظر من مهمترين نياز جوانان چيست؟

نياز عمده ي جوانان، هويت است؛

بايد هويت و هدف خودش را بشناسد، بايد بداند کيست و

                                 براي چه مي خواهد تلاش و کار کند.....

حضرت باران !

نسیم سحر، عاشقمان کرده است به بوی تو؛

 
کِــــــــی خواهــــــــی باریــــد؟

کِی قطره قطره، تن دیوارها را خواهی شست؟

کِی خواهی آمد تا جشن باران بگیریم؟

وقتي تو نيستي باران تمام اشكهاي دلتنگ را همنوا با خويش جاري ميكند و بغضها را ميشكند.

وقتي تو نيستي باران را نميخواهم

                    حتي اگر زيباترين و زلالترين باشد، تو بايد بيايي تا باران به اصالت خويش بازگردد.

تو بايد باشي تا باران به مژ‍ده آسماني بدل شود و اميد را زمزمه كند.

تو بايد باشي كه در ميان باران،‌ چشمان مهربانت را به هر سو بدوزي و

                                رنگين كمان شادي را در ميان باران رحمت پروردگارت پديدار سازي.

تو بايد باشي تا باران تمام وسعت خاك را سيراب كند و گرنه

                                       دور از تو هيچ سيلابي تشنگي هاي زمين را اقامه نخواهد كرد.

... بيا و با خودت باران بیاور

« بابا نظر – شهید محمّدحسن نظر نژاد  »

غلامحسین نظرنژاد :
«یک بار به او گفتم: تو خیلی زجر می کشی؟ گفت: نه. من کجا زجر می کشم. گفتم: چرا. من این را در چهره ات می بینم. پاسخ داد: من و تو باید زجر بکشیم. کسی که به اسلام خدمت می کند، باید رنج بکشد.»

«یک بار همسرش تعریف می کرد که نیمه شب دیدم محمدحسن در جای خوابش نیست. رفتم و دیدم که روی پشت بام است و صورتش را روی خاک گذاشته و گریه می کند و با خدای خود راز و نیاز دارد و می گوید: خدایا از من راضی باش. دیگر بس است. این ترکش ها مرا خیلی اذیت می کند.»
حسین حیدری:
«وقتی کسی با او کار می کرد، احساس نمی کرد که با کسی غیر از یک دوست کار می کند. «بابانظر» برای او نام مناسبی است. او برای همه نقش پدر را ایفا می کرد.»

**********************************************

سوم خرداد ماه سال 1325 ه ش در یکی از روستاهای شهرستان درگز دیده به جهان گشود.
پدربزرگش جزو روحانیون ده بود و به این ترتیب او در خانواده ای مذهبی رشد کرد و از همان کودکی با مسائل دینی و مذهبی آشنا بود.
دوران کودکی را با کار و تلاش در روستا پشت سر گذاشت. هفده ساله بود که برای کار به مشهد رفت و در یک کارگاه بافندگی مشغول شد و تا جایی پیش رفت که توانست مهارت کافی در این زمینه کسب کند و به صورت مستقل کار بافندگی را ادامه دهد.
به روستای زادگاهش بسیار علاقمند بود و هر هفته یا هر ماه چند روزی را به روستا می رفت و به خانواده اش سر می زد.
علاقه ی زیادی به ورزش به خصوص کشتی داشت و از قدرت بدنی مطلوبی نیز برخودار بود. پس از مدتی به باشگاه ها راه یافت و تمرینات گسترده ای را در زمینه ی کشتی «چوخه» آغاز و مقاماتی نیز کسب کرد. او توانست در مسابقات سالانه ی استانی نیز شرکت کند و به عنوان یکی از سرشناس ترین کشتی گیران چوخه مطرح شود.
جوانی با تقوا، مومن، محجوب و باحیا بود و همین خصوصیات، او را از جوان های دیگر متمایز می ساخت.
از کودکی دخترعمویش را به نامش کرده بودند. بعد از رسیدن به سن بلوغ این تمایل و اشتیاق در هر دو طرف وجود داشت و بدین ترتیب ایشان در 22 سالگی با مرضیه نظرنژاد ,دختر عمویش ازدواج کرد. مراسم ازدواج آن ها در عین سادگی در همان روستا برگزار شد . به دلیل کسب و کارش در مشهد، همسرش را نیز به مشهد برد و در منزل دایی همسرش ساکن شدند.
اولین فرزند آن ها( نرگس ) در اول فروردین ماه سال 1349 و فرزندان دوم و سوم آن ها به نام های معصومه و فاطمه به ترتیب در تاریخ های 1/1/1355 و 1/1/1357 به دنیا آمدند. پس از مدتی توانستند با خرید خانه ای در منزل شخصی خود ساکن شوند.
روز به روز به دین، قرآن و اسلام توجه و علاقه ی بیشتری پیدا می کرد.
در سال 1357 موفق به شرکت در جشنواره ی کشتی طوس شد. شخص «فرح» نیز در این جشنواره حضور داشت از آنجایی که فعالیت های انقلابی در حال شکل گیری بود و نظرنژاد جزو نیروهای انقلابی به شمار می رفت، سعی در بر هم زدن برنامه ها داشت. سرانجام با کمک یکی دیگر از کشتی گیران موفق به این کار شد. به محض ورود «فرح» به سالن آن ها فریاد «مرگ بر شاه» سردادند و مردم حاضر در تالار نیز آن ها را همراهی کردند و طولی نکشید که تمام برنامه ها به هم ریخت. مردم با فشار، دیوارهای ورزشگاه را خراب کردند و به بیرون راه یافتند و فریادهای «مرگ برشاه» بیشتر و بیشتر شد. بعد از این واقعه، فعالیت های ورزشی نظر نژاد کم شد، چرا که ترجیح می داد. بیشتر وقتش را به فعالیت های انقلابی بپردازد. هر روز از صبح تا شب در تظاهرات شرکت و اعلامیه ها و پیام های امام خمینی (ره) را پخش می کرد و به عنوان یکی از نیروهای مسلح انقلاب فعالیت می نمود. مرکز تصمیم گیری های آن ها در آن روزها منزل آیت الله شیرازی بود.

قصه همان است که بود...

کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا...

و مسلمان را حیات در خون است که معنا می‌شود...

بخـــش اول : مـــــــا

بخـش دوم :  در

ماهر چه می کشیم از بخش دوم است....

سلام ما بر مدینه وقبر مخفی تو

شهادت زهرای مرضیه تسلیت باد...

 " التمــاس دعـــا "

او به عنوان فرماندهی مدیر ولایق، هدایت بخشی از نیروها را در حمله به فاو،بعهده داشت. در منطقه استراتژیکی کارخانه نمک از خود رشادتهای فراوان نشان داد و سرانجام پس از شش سال رشادت و جانبازی، در سن 22 سالگی، در یک عروج آسمانی، تماشاگر راز شد و روح و جسم خود را نثار دوست کرد.

***********************

فرازی از وصیت نامه شهید: 

بعضی وقت ها انسان خود را در راهی می بیند که در آن راه

یا باید کشته شدن در راه خدا را انتخاب کند یا سر تعظیم در برابر غیر خدا فرود آورد.

 مردان خدا اولین راه را انتخاب می کنند.